2011/Oct/27

ถ้าพูดถึง Gantz สิ่งแรกที่คุณนึกถึงคือ......??
- การ์ตูน(หนัง)โหดโชกเลือดเรื่องหนึ่ง
- เกมล่ามนุษย์ต่างดาว
- ไอ้ลูกบอลนรกกลมๆ
- นมนางของสาวสวยในการ์ตูน
- เคนอิจิ กับ นิโนะมิยะ
- สายตาน้องฮองโงจิตมาก
ฯลฯ

แต่สำหรับตัวเดี๊ยน สิ่งแรกที่นึกถึงคือ.....คำถาม นั่นเอง จุดประสงค์ของไอ้เจ้าลูกบอลสีดำนั่น...มันต้องการอะไรกัน (ซึ่งทั้งนี้และทั้งนั้นจะขอพูดถึงเกี่ยวกับเวอร์ชั่นภาพยนต์นะคะ ซึ่งก็ยังไม่เหมาะกกับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ดู เพราะมันค่อนข้างโหด ถึงจะน้อยกว่าเวอร์ชั่นอนิเมะก็เถอะ)
แต่ก่อนหน้านั้น......ขอวิจารณ์อะไรเล็กๆน้อยๆหน่อยก่อน...

 

การเริ่มต้นเรื่อง เริ่มจากคุโรโนะ(นิโนะมิยะ)
"ทุกคนเกิดมาล้วนมีบทบาทและหน้าที่ของตนเอง  สามารถนำมาพัฒนาให้เกิดศักยภาพสูงสุด" ซึ่งพอได้ฟังแล้ว ก็คิดตาม คนเราเกิดมาเพื่อทำบางสิ่งคุโรโนะ เคย์ (ในหนัง) เป็นเด็กที่ค่อนข้างเหย่ๆ ไร้ตัวตนในหมู่เพื่อนและครอบครัว กำลังมองหางานดีๆทำทั้งๆที่ก็ไม่แน่ใจนักในเป้าหมายของชีวิต ไม่ถึงกับใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย แต่ก็ค่อนข้างไปได้เรื่อยๆอยู่ไปวันๆ เอาเป็นว่ามันก็เป็นบุคลิกของเด็กผู้ชายเกรียนๆทั่วไปคนหนึ่ง ชอบดูรูปโป๊ จะหื่นและตื่นเต้นอยากอึ๊บสาวสักคนเมื่อมีโอกาส จนวันหนึ่งที่เขาได้เจอกับเพื่อนเก่าสมัยประถมอย่าง คาโต้ มาซารุ (มัตซึยาม่า เคนอิจิ) ที่สถานีรถไฟใต้ดิน เขากำลังจะเข้าไปช่วยคนขี้เมาคนหนึ่งให้ขึ้นมาจาการตกลงไปในรางรถไฟ ทั้งที่ใจก็กลัวๆอยู่ แต่ด้วยความรู้สึกอยากจะเป็นฮีโร่หรืออะไรก็ตามนี่ล่ะ แต่ว่านะ กลับมีแค่คาโต้คนเดียวที่ลงไปเสี่ยงช่วย มองหน้าใครก็ไม่มีใครช่วยสักคน ก็อย่างว่าล่ะคะ ใครจะไปเสี่ยงตายเพื่อช่วยคนที่ไม่รู้จัก แถมคนๆนั้นยังดูไร้ค่า(ไม่ได้พูดถึงคาโต้นะ)เป็นตาแก่ขี้เมาไร้ที่อาศัย ตามวิสัยของมนุษย์ทั่วไป ทุกคนจะมองและคอยดูความหายนะที่กำลังเกิดขึ้นโดยที่ไม่ทำอะไรเลย จะด้วยเพราะโชคชะตาหรือเข้ามาผิดที่ผิดเวลาก็ไม่รู้ คาโต้จู่ๆดันโผลงเรียกชื่อคุโรโนะซะดังเลย ในใจเคย์คงคุย "เชี่ยเอ้ย ตูอุตส่าห์เมินเอ็งแล้วนะโว้ย ยังเจือกเรียกตูอีก" แล้วสายตาหลายร้อยคู่ก็ดันกรูมองมาที่คุโรโนะเป็นตาเดียว จะไม่ช่วยก็ไม่ได้ ด้วยเหตุนั้นทั้งคุโรโนะและคาโต้จึงถูกนำไปสู่ห้องๆหนึ่งซึ่งมีลูกบอลสีดำตั้งอยู่พร้อมกับข้อความกวนทีนว่า

 
"พวกแกได้ตายไปแล้ว ชีวิตของแกจะเป็นยังไงต่อไปก็ขึ้นอยู่กับฉัน...ชีวิตมันก็บัดซบอย่างงี้แหล่ะ"
จากนั้นกันซึก็ลากพวกเขาและอีกหลายชีวิตมาเล่นเกมล่ามนุษย์ต่างดาว (เล่าแค่นี้ล่ะสำหรับเนื้อเรื่อง)
 
 
ที่ตั้งใจจะบอกก็คือ...ดูเรื่องนี้แล้วทำให้รู้สึกถึงบางสิ่งของมนุษย์...
อาทิเช่น ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่มีใครอยากโง่เอาชีวิตตัวเองเสี่ยงเพื่อใครหรอก...มนุษย์นั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่สุดแสนจะเข้าไปถึงได้ยาก มนุษย์จะสู้เพื่ออะไรบางอย่าง และจะทรยศกันเองเพื่ออะไรสักอย่างของตนเช่นกัน มนุษย์ทุกคนมีความเห็นแก่ตัวอยู่ข้างใน ถ้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตัวเองแล้วก็ยากที่จะเอามาเก็บใส่ใจ บางทีถึงกับเมินเฉยถูกมองว่าไร้ตัวตนก็มี อย่างคาโต้ ถ้ามองในมุมหนึ่งเขาก็คือพระเกผู้มีคุณธรรม จำทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกพ้องทั้งๆที่จริงแล้วคนเพียงคนเดียวไม่สามารถปกป้องใครได้ทั้งหมดถ้าคนเหล่านั้นไม่ยอมพยายามช่วยเหลือตัวเองบ้าง มันจึงสนับสนุนกับถ้วยคำของ โจอิจิ นิชิ(ฮองโง คานาตะ)ไอ้เด็กโรคจิตเจ้าเล่ห์คนนั้นต่อว่าแกมเยาะเย้ยคาโต้ว่า 'พวกแสแสร้ง' เพราะจากอีกมุมมองหนึ่ง มันให้ความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เพราะในภาพยนต์ คาโต้ ฆ่าพ่อตัวเองเพื่อช่วยน้องชาย ทั้งๆที่จริงๆแล้วมันยังมีวิธีอื่นอีก ก็อย่างที่บอก ถ้าคนเราไม่ยอมพยายามช่วยเหลือตัวเองบ้างแล้ว ก็ไม่มีใครที่สามารถปกป้องเราไปได้ตลอดไป เอาเป็นว่าจะขอวิจารณ์ตัวละครที่น่าสนใจก่อนละกัน...
 
อีกตัวละครที่ชอบก็...นั่นล่ะ...โจอิจิ นิชิ (สปอยส์เลยก็ได้)

นิชิจริงๆแล้วก็เป็นเด็กนักเรียนคนหนึ่ง เป็นเด็กที่ค่อนข้างถูกเพื่อนเกเรรังแก เขาไม่สามารถเข้ากับเพื่อนคนอื่นๆได้(ซึ่งบทนี่เหมาะแล้วกับน้องฮองโง 55+) เขาจมอยู่กับการดำดิ่งสู้โลกซึ่งไร้หนทาง เหมือนอยู่ในประตูที่ปิดสนิท เขาจึงโดดลงมาฆ่าตัวตายและเข้าไปอยู่ในเกมกันสึ เขาไม่สนพวกพ้อง ก็เข้าใจอยู่ว่าพวกพ้องมันไม่เคยมีความหมายอะไรสำหรับเขาอยู่แล้ว พอมีกำลังก็อยากจะสู้ด้วยตัวเอง ถึงจะต้องหลอกล่อคนอื่นให้ไปตายก็ตาม แต่เพราะอย่างนั้นมันจึงนำมาซึ่งจุดจบอันน่าสังเวช เพราะเห็นแก่ตัวเกินไปจึงโดดเดียว เพราะทรนงเกินไปจึงไม่ระวังตัว เพราะอวดเก่งจึงพลาดพลั้ง...แต่เป็นตัวละครตัวหนึ่งที่ฉันชอบนะ ชอบคำพูดในแต่ละคำ ประมาณว่าพอได้ฟังก็ต้องพยักหน้า 'เออว่ะ ใช่จริงๆด้วย'...ในเวอร์ชั่นอนิเมะ นิชิ ได้พูดกับคาโต้และคุโรโนะ(เท่าที่พอจำได้)ประมาณว่า

"คนเราน่ะ ชอบความตื่นเต้นเสมอ เวลาที่มีข่าวร้ายๆอย่างฆาตกรรมหรือเหตุการณ์ชวนสยอง ยิ่งโหดเหี้ยมเท่าไรคนก็ยิ่งสนใจ ถึงจะชอบพูดว่ามันน่าขยักแขยงก็เถอะ คนเราน่ะถูกดึงดูดไปสู่ความเลวร้าย สนุกไปกับการจ้องมองเพราะไม่ได้เกี่ยวกับตัวเอง เพราะไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวเอง ตัวเองไม่ได้บาดเจ็บหรือว่าตาย การได้เห็นหรือรับรู้เหตุร้ายรุนแรงตามหน้าหนัสือพิมพ์หรือข่าวในทีวี คนจึงตื่นเต้นสนใจไงล่ะ"
ซึ่งพอฟังแล้วก็ ฮืม~~จริงๆว่ะ (หรือจะเป็นเฉพาะฉันนี่ 555+)
 
อีกตัวละครที่ชอบ...ถึงจะไม่ค่อยมีบทบาทก็เถอะนะ ชอบคุณยายกับหลานน่ะคะ...
ดูแล้วประมาณว่า...เด็กนรกนี่ทำไมถึงได้เอาแต่ร้องไห้อย่างงี้แล้วคุณยายก็โอ๋ซะจริง เลยถูกเจ้านิชิแดกดันว่า 'อยากปกป้องหลานโดยการโอ๋แบบนี้ ยังไงก็เอาตัวไม่รอดไปตลอดชีวิตหรอก'
จะอธิบายยังไงดีเนี๊ยะ ประมาณว่าถ้าถูกเลี้ยงมาแบบนี้ เมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้ชีวิตคนเดียว มันจะเป็นเรื่องลำบาก เพราะชีวิตคุณไม่ได้ถูกโอ๋อย่างงี้ตลอดไปแล้วคนๆหนึ่งก็ไม่สามารถอยู่กับเราได้ตลอด แต่ก็นะ คนเราส่วนมากก็เป็นแบบนี้(รวมทั้งตัวเดี๊ยนเองด้วย เฮอะๆๆ ถึงได้มารู้สำนึกเอาเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว) ชีวิตไม่ได้ง่ายขนาดนั้น พอดูตอนนี้แล้วเหมือนโดนตบหน้าดังฉากยังไงไม่รู้ แต่นั่นก็คือความรักค่ะ เพราะเด็กคนนั้นอยู่ในครอบครัวที่ค่อนข้างไม่ได้เอาใจใส่ การที่ยายทำแบบนี้ก็เพราะอยากเติมเต็มส่วนที่ขาดหาย ประมาณว่า 'ไม่เป็นไรๆ ถึงยังไงก็มียายอยู่ ยายจะช่วยหลานเอง ยายจะคุ้มครอง ยายจะเป็นคนให้ความรักหลานเอง' ก็ประมาณนั้นล่ะคะ...

มันขึ้นอยู่กับแต่ละคนจะมองมันยังไง ในมุมหนึ่งอยากมองว่ารักแบบนั้นของคุณยายเป็นสิ่งที่ผิด แต่ถ้ากลับกันมันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องได้เหมือนกัน เฮ่ย~~~ชีวิตมันก็บัดซบอย่างงี้ล่ะ
 
 
เอาล่ะ....นี่อาจเป็นสปอยส์ก็ได้ (ถ้าไม่อยากอ่านก็ปิดๆไปละกัน) 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 

สำหรับจุดประสงค์ของเจ้ากันสึ...

โดยส่วนตัวนะ คิดว่า มันคืออุปกรณ์อย่างหนึ่งที่ควบคุมชีวิตของมนุษย์บนโลกที่.....
เหมือนกับเป็นโลกที่ถูกจำลองขึ้นทั้งๆที่เป็นโลกจริงๆที่เราอาศัยนี่ล่ะ เหมือนกับตัวอะไรสักอย่างที่เป็นเหมือนคอมพิวเตอร์ (ดูได้จากระบบการสแกนของเจ้ากันสึ) มันคอยคุมครองโลกในไม่ถูกพวกมนุษย์ต่างดาวรุกราน กำจัดก่อนจะเกิดเรื่องเลวร้าย จนกลายเป็นชนวนอะไรบางอย่างโดยไม่รู้ตัว อย่างที่พวกมนุษย์ต่างดาวพูด
 
"พวกแกทำร้ายเพื่อนฉันก่อน ฉันอยู่ของฉันดีๆ น่าแค้นใจนัก จะไม่ให้อภัยๆๆๆ"
 
ก็ไม่รู้หรอกนะว่ายังไง แต่เท่าที่ดู รู้สึกจะนำไปในทิศทางนั้นน่ะ 555+ แต่กันสึเริ่มเสื่อมแล้ว จะให้ควบคุมแบตต่อไปคงไม่ไหวแล้ว จึงต้องพยายามรียูเนี่ยนเพื่อกำจัดมนุษย์ต่างดาว มันก็รวนๆจนน่าเป็นห่วงแล้ว ถึงขนาดออกคำสั่งให้เหล่าผู้เล่นเกมล่ามนุษย์ต่างดาวเปลี่ยนเป้าหมายไปกำจัด ทาเอะ แฟนสาวของคุโรโนะ ซะได้นั่น (เวรจริงๆ) แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย จนกระทั่งมาถึงการตัดสินใจครั้งสำคัญ นั่นล่ะจึงนับได้ว่าคุโรโนะกลายเป็นฮีโร่มาทันใด เพื่อทุกคนแล้วจำต้องเสียสละตัวเอง บางทีคุโรโนะอาจสำนึกในประโยคนั้นก็ได้ "คนเราเกิดมาเพื่อทำอะไรบางอย่าง" ทุกคนจึงปลอดภัย...
 
บางทีฮีโร่อาจหมายถึงการเสียสละตัวเองก็ได้ ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นหรือจดจำได้ก็ตาม มนุษย์ที่จะกลายเป็นฮีโร่ที่แท้จริงมันต้องเดินขึ้นบรรไดสู่หนทางที่ยากเกินคนธรรมดา พื้นๆทั่วไปจะทำได้...บางทีฮีโร่ที่แท้จริงอาจหมายถึงคนโง่ในสายตาคนอื่นก็ได้...มั้ง

สรุปง่ายๆ...หนังเรื่องนี่มันมีอะไรที่มากกว่าความโหดร้ายเลือดสาดนะ แต่น่าเสียดายที่เวอร์ชั่นหนังมันรวบรัดตัดตอนไปนิด จึงทำให้ถูกตัดรายละเอียดบางอย่างออกไป ที่ถ้าคนที่ไม่เคยอ่านหรือเคยดูอนิเมะชั่นมาก่อนอาจนั่งเกาหัวบ่นอยู่ในโรงหรือในบ้านว่า "หนังบ้าอะไรว่ะเนี้ย แม่งไม่ค่อยรู้เรื่องเลย" ก็ได้

ยังไงถ้ามีโอกาสดูก็ขอให้ดูให้สนุกนะคะ...แนะนำเลยเรื่องนี้ 555+
 
ปล.ขออภัยในถ้อยคำที่หยาบคายนะเจ้าคะ...อิอิ
 
#################

Comment

Comment:

Tweet


ผมอ่านมังงะอ่า
#2 by Boymang*~ At 2011-10-27 23:30,
ภาคแรกก้อเคารพการ์ตูนดีนะคับสนุกดี แต่ภาคสองยังไม่ได้ดูอ่ะก๊าบ big smile
#1 by ไข่ต้ม At 2011-10-27 23:16,