2012/Mar/28

หายไปนานมากทีเดียว ยังคิดอยู่เลยว่าจะจำพาสเวิร์ดได้หรือเปล่า ดีที่ยังจำได้อยู่ ('-^*)/
ตอนนี้ไม่มีอะไรคาดเดาได้จริงๆ...วันนี้อย่างหนึ่ง พรุ่งนี้ก็เป็นอีกอย่างแล้ว...
พอมาถึงวันพรุ่งนี้ วันนี้ก็กลายเป็นอดีตไป...
มันไม่แน่นอนจริงๆนะยังนึกอยู่เลยว่า...
ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เฮ่ย~~~~~~

ช่วงก่อนหน้านั้นสมอง Error อย่างแรงตาแพ้แสง อย่างกับตัวเองเป็นแวมไพร์เลย
พอผิวโดนแดดร้อนๆ ก็จะเกิดผื่นและคันหรือว่าฉันจะป็นแวมไพร์จริงๆ
แบบนี้คงต้องหัดดื่มเลือดซะแล้ว แต่ขอเป็นเลือดหนุ่มๆน่ารักๆนะ ฮะฮะฮะ o(^-^)o

เมื่อสามปีก่อน การใช้ชีวิตมันค่อนข้างไหลไปและไหลไปเป็นการทำแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก
ในแต่ละวันมันอาจจะมีเปลี่ยนบ้าง
แต่ก็แค่บางที...หรือไม่เพราะมันไหลไปๆ เราเลยไม่ทันรู้ตัว(ก็อาจเป็นได้)
ในความคิดของฉัน...ก็ยังสับสนอยู่สับสนในที่ที่ฉันไม่ควรสับสน...
ทุกๆอย่างเป็นไป เป็นมา 
โดยไม่ทันตั้งตัว...มันก็.......เข้ามาแล้วจากไป
ฉันเคยนั่งถามตัวเอง...
ฉันใช้ชีวิตได้คุ้มค่าหรือยังในแต่ละวัน
คำตอบที่ฉันได้รับก็คือ.....................จุดไข่ปลา
 
ไม่มีสิ่งใดไม่เปลี่ยนแปลงจริงๆนั่นล่ะ...
 

นี่คือตัวฉันเมื่อสามปีที่แล้ว

รู้สึกยังไงดีล่ะ...กับการดูภาพๆนี้...
ก็คงเป็นความทรงจำส่วนหนึ่งล่ะมั้ง...ฮะฮะฮะ
 
........................

Comment

Comment:

Tweet